ماه رنگ باخته بانگاهي خونين خيره ي زمين است

وپيامبران چهره تكيده ، دگرگوني هاي خوف انگيز نويد مي دهند

اغنيا غمگين اند و الوات دست افشان و پاكوبان

اولي از بيم از كف دادن اموال

و دومي به سوداي جنگ و جدال :

اينان همه آيات سقوط يا مرگ پادشاهانند

                                                                   شكسپير ريچارد دوم

قطعنامه ي سوم در راه است...

اگربوش به ملت ایران نامه دهد-مسیح علی نژاد___________________________________________________________________
توصيه هايي براي خواندن:

"خانه دايي يوسف" نوشته اتابك فتح الله زاده ،روايتيست از سرگذشت مهاجرت فدائيان اكثريت به شوروي.

"نامه به كودكي كه هرگز متولد نشد" اوريانا فالاچي، نامه ي اوريانا به كودكي كه نتواست متولدش كند

"سايه ي عقاب" ژان دنكور ترجمه ذبيح ا... منصوري ،سرگذشتي از ناپلئون بناپارت و بدلش روبو

لحظاتي قبل تصميم گرفتم روزي به دنبال علائقم بروم تصميم گرفتم بعد از پاين رساند اين راه كه خودم خواستم برايم انتخاب كنند به سراغ ادبيات دوست داشتني ام بروم وبنشينم يك دل سير سهراب بخوانم وبرايش ساعتها فلسفه ببافم فارغ از دغدغه ي xوy "حضور هيچ خلوت"را تجربه كنم و "درفراموشي صدا به شكوه تماشا" بنشينم ويك دنيا غصه بخورم كه "چرا خانه ي كوچك ما سيب نداشت" مي خواهم "در تپش باغ خدا را ببينم" مي خواهم "خوف ديرين خفته در خون" دانته را بيدار كنم ، "پرومته ي نامراد" شاملو باشم و هرزگاهي به "چشم نرگس نگران شوم" "هيچستان دلم" را پيدا كنم  آنقدر آنجا بمانم تا دست آخر "درياچه يخ زده كاكيتوس*" به زندگي ام خاتمه دهد...

شايد آن روز بخواهم زنده بمانم ... شايد

راستي "كفشهايم كو؟"  چه كسي بود صدا زد نيما؟

_________________________________________________________
* آخرين مرحله ي جهنم دانته

پس زندگي خواهيم كرد

و دعا خواهيم خواند و آواز خواهيم خواند و قصه هاي قديم خواهيم گفت و

خواهيم خنديد به شاپرك هاي زرين.

و خواهيم شنيد مشتي مفلوك بدفرجام بد طينت از تازه هاي دربار سخن خواهند راند...

.ما نيز از برآمدگان و برافتادگان

از مغضوبان و محبوبان سخن خواهيم گفت،

ودر باب رمز و راز جهان خواهيم انديشيد،

انگار كه از خفيه نويسان خدائيم.

وما بر جا خواهيم ماند ، در چهار ديوار زندان ،

شاهد خواهيم بود رمه ها ودسته ها ،بزرگاني را كه فراز وفرودشان

به جزر و مد ماه باز بسته است

                                                                   شكسپير شاه لير

به لطف  او گويي از بار غم آزاد آمدم زندگي چند روزي شرايط عادي دارد تا بازهم به دور باطلي از درس و تست و نكته و ديگر هيچ بيفتم و در اين وانسفا ديگر حتي شرق و هم ميهن نيز نخواهم خواند ديگر آف هايم را چك نخواهم كرد و حتي ديگر به خودم فكر نخواهم كرد…. من و هزاران تن مثل من  در گرداب سهمگين كنكور  دست وپا خواهيم زد و چشم به انتهاي اين گردابه غرقه به خون  خواهيم داشت غافل از اينكه آن ديگري اكنون حتي به فكر پركردن باك كشتي چند صد ميليوني اش نيست و از حالا جايش را رزرو مي بيند...

باشد تا روزي كه مي دانم هرگز نخواهد آمد براي حال زندگي كنيم و آينده را فراموش كنيم...