1."شمس تبریزی"

اندك اندك جمع مستان می رسند
اندك اندك می پرستان می رسند
ناز نازان دل نوازان در رهند
گلعذاران از گلستان می رسند              

2.باباطاهر عریان

بیا سوته دلان گرهم آئیم
سخنها واكریم غمها وا نمائیم
ترازو آوریم غمها بسنجیم
هر آن سوته تریم و زنین ترانیم

3.دكتر شریعتی

تشیع علوی باری تشیع حسین است، تشیع صفوی گریه بر حسین

4.

  تو به من خندیدی و نمی دانستی
من به چه دلهره از باغچه ی همسایه ... سیب را دزدیدم
باغبان از پی من تند دوید,
سیب در دست تو دید,
غضب آلوده به من کرد نگاه
سیب دندانزده از دست تو
افتاد به خاک,
و هنوز
سالهاست که در گوش من آرام
آرام
رفتن گام تو تکرار کنان ...
می دهد آزارم
و من اندیشه کنان
غرق این پندارم:
که چرا؟
خانه ی کوچک ما سیب نداشت